Νομός Ιωαννίνων-Καλαρρύτες & Συρράκο

Στα Τζουμέρκα βρίσκονται μερικά από τα πιο όμορφα χωριά της Ηπείρου και της Ελλάδας ολόκληρης. Και ανάμεσα σε αυτά είναι και οι Καλαρρύτες, στις δυτικές πλαγιές της Πίνδου, στο νομό Ιωαννίνων.

Ξεκινήσαμε παραμονή Πρωτοχρονιάς του 2016 με προορισμό το πανέμορφο αυτό βλάχικο κεφαλοχώρι. Για να φτάσουμε στο πέτρινο στολίδι, αφού περάσαμε τα Ιωάννινα, βγήκαμε από την Εγνατία Οδό, στην έξοδο προς Κατσικά κι έπειτα ακολουθήσαμε πινακίδες για Κουτσελιό, Χαρακόπι, Κέδρος, Πετροβούνι, Ποτιστικά, Παλαιοχώρι, Προσήλιο, Μυστρά και τελικά στον προορισμό μας, τους Καλαρρύτες.

Το ταξίδι μας από Θεσσαλονίκη κράτησε σε χαλαρό ρυθμό 4 περίπου ώρες. 50 χλμ είναι ο δρόμος που διανύσαμε αφού βγήκαμε από την Εγνατία, με αρκετές στροφές, που αν δεν είσαι προσεκτικός με τη σήμανση, εύκολα χάνεσαι. Ανηφορίζοντας προς τους Καλλαρύτες η μαγευτική τους θέα τη στιγμή που τους αντικρύζουμε στη πλαγιά των Αθαμανικών Ορών μας αφήνει με ανοιχτό το στόμα. Μια χούφτα πέτρινα σπιτάκια σε γκρι απόχρωση μέσα στο πουθενά, είναι μια εικόνα που προσωπικά θα μου μείνει αξέχαστη. Το χωριό πέρα από ανηφοριές και κατηφοριές, έχει όλα τα σοκάκια του από πέτρα. Τα αυτοκίνητα τα σταθμεύεις στη μια από τις δυο εισόδους του καθώς δε κυκλοφορούν μέσα στο χωριό.

Πίσω από το φακό είναι το πάρκινγκ της πρώτης εισόδου στο χωριό

Καλαρρύτες

 

Ο ξενώνας που διανυκτερεύσαμε

Διανυκτερεύσαμε για τρεις μέρες στο ξενώνα του Ναπολέων Ζαγκλή.Πολύ κοντά στο ξενώνα, ο εκκεντρικός εβδομηντάρης με την πλούσια γενειάδα και το φουντωτό μουστάκι, μαζί με τη γυναίκα του Λαμπρινή, διατηρούν ένα υπέροχο παντοπωλείο – καφενείο, από τα πιο όμορφα και γραφικά στην Ελλάδα με το όνομα “Άκανθος”. Το μαγαζί λειτουργεί από τον προ-προπάπου του κυρίου Ναπολέων, παλιότερα σαν τσαγκαράδικο (υποδηματοποιείο το λέγαν τότε) και φέτος κλείνει 177 χρόνια ζωής!

 

Aπόκομμα τοπικής εφημερίδας κάπου στο 1925

Το παντοπωλείο αυτό έχει μια σημαντική οικογενειακή παράδοση την οποία ο οικοδεσπότης μας δε θα μπορούσε να μην τη συνεχίσει. Ελάχιστα έχει αλλάξει από τα παλιά χρόνια σύμφωνα με τα λεγόμενα του. Ξύλινα γαλάζια ράφια με φαγώσιμα προς πώληση, παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες του μαγαζιού και του χωριού διακοσμούν τους γαλάζιο-πορτοκαλί τοίχους. Καμιά δεκαριά τραπεζάκια με κόκκινα καρό τραπεζομάντηλα και 2-3 ηλικιωμένοι ντόπιοι να καταλαμβάνουν ένα-δυο τραπέζια πίνοντας τα ουζάκια τους. Ένα μέρος τόσο ζεστό με όμορφους και φιλόξενους ανθρώπους να μας υποδέχονται με θέρμη, κι έξω απ’ αυτό κρύο, καθαρός αέρας, σε μια γωνιά της Πίνδου, με τα βουνά της να μας περιτριγυρίζουν αρμονικά με τις χιονισμένες κορφές τους.

Μαζί με μας τους περαστικούς στο χωριό, υπάρχουν και μια χούφτα ακόμη άνθρωποι που ζουν μόνιμα εκεί. Δεν είναι πάνω από 10-15. Ο καπνός από τις καμινάδες των σπιτιών τους τους “προδίδει”. Το καλοκαίρι ο πληθυσμός αυξάνεται, σχεδόν πενταπλασιάζεται. Θα είναι φανταστικά και το καλοκαίρι σκέφτκα τότε, οταν έμαθα ότι έρχονται ντόπιοι στα σαν εξοχικά τους από κάθε γωνιά της χώρας…

Οι Καλαρρυτινοί ήταν διάσημοι για την ασημουργία τους, στην οποία και οφείλεται η χρυσή εποχή του χωριού, στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν οι έμποροι πουλούσαν την πραμάτεια τους σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενώ υπάρχει Μουσείο Αργυροχρυσοχοΐας, το οποίο δυστυχώς δεν κατέστη δυνατό να δούμε, καθότι κλειστό λόγω των ημερών που ήμασταν εκεί.

previous arrow
next arrow
previous arrownext arrow
Slider

Πέτρινο Γεφύρι της Κουιάσας

 

Κατεβαίνοντας από τους Καλαρρύτες και πριν φτάσουμε στη Μονή Κηπίνας είδαμε αυτή τη πινακίδα που βλέπετε στη φωτογραφία. Είχαμε διαβάσει γι’ αυτό. Το γεφύρι της Κουιάσας είναι από τα πιο γνωστά στη περιοχή. Αφού παρκάραμε τα αυτοκίνητα, μετά από ολιγόλεπτο περπάτημα δίπλα στον Καλαρύτικο ποταμό και μέσα σε πυκνή βλάστηση αντικρύσαμε ένα νερόμυλο μέσα στον οποίο μπορείς ελεύθερα να περιπλανηθείς ενώ απέναντι ένας όμορφος μικρός καταρράκτης έδενε υπέροχα με το υπέροχο τοπίο. Αρχές Ιανουαρίου το κρύο είναι τσουχτερό αλλά και πάλι άξιζε πολύ η επισκεψή μας. Κάπου δίπλα στο νερόμυλο λειτουργεί και καφέ με τραπεζάκια δίπλα στο ποτάμι, ζεστή σούπα και φασολάδα. Είναι ανοιχτό ως τέλη Οκτώμβρη.

Ιερά Μονή Κηπίνας

Η Μονή της Κηπίνας είναι ένα μέρος που αξίζει να επισκεφθεί όποιος βρεθεί στην περιοχή. Είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά μοναστήρια της Ηπείρου αλλά και της Ελλάδος γενικότερα. Σύμφωνα με μια εκδοχή το όνομα της μονής οφείλεται στους κήπους τους οποίους καλλιεργούσαν οι μοναχοί σε μια βραχώδη και δύσβατη περιοχή. Βρίσκεται σε απόσταση μόλις 10 λεπτών νότια των Καλαρρυτών, χτίστηκε το 1212 ενώ η πρόσβαση σ’ αυτή γίνεται από ένα μονοπάτι που είναι λαξευμένο στο βράχο ενώ πριν την είσοδο υπάρχει μια κινητή έως και σήμερα ξύλινη γέφυρα η οποία είχε φτιαχτεί έτσι για να παρεμποδίζουν οι μοναχοί τους επίδοξους επιδρομείς να εισβάλλουν στο εσωτερικό του, μιας και δημιουργείται κενό 4 μέτρων στον γκρεμό όταν σηκώνεται.

Μέσα στη μονή υπάρχει μια μυστική κρύπτη, όπου η σπηλιά αυτή τη περίοδο της Τουρκοκρατίας και της Εθνικής Αντίστασης αποτέλεσε κρησφύγετο των υπόδουλων Ελλήνων και των αντιστασιακών. Εμείς βρήκαμε τη Μονή ανοιχτή αλλά σε αντίθετη περίπτωση μπορείτε να ζητήσετε τα κλειδιά για να επισκεφθείτε τη Μονή από το καφενείο στο συνοικισμό Κηπίνα.

Πράμαντα

Τη μια από τις τρεις ημέρες που μείναμε στη περιοχή, επισκεφθήκαμε και το μεγαλύτερο κεφαλοχώρι στη περιοχή των Τζουμέρκων. Τα Πράμαντα ή η Πράμαντα όπως συνηθίζεται να λέγεται, έχει πληθυσμό γύρω στους 1500-2000 κατοίκους και βρίσκεται σε υψόμετρο 840 μέτρων. Κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η κτηνοτροφία. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει η πανέμορφη πλακόστρωτη πλατεία, με την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής να είναι το στολίδι των Πραμάντων. Δίπλα στην εκκλησία βρίσκεται ένας υπεραιωνόβιος πλάτανος(φυτεύτηκε το 1856) καθώς και η πολύ γνωστή βρύση του «Αράπη». Φάγαμε ωραία και σε καλές τιμές κρεατικά, στην ταβέρνα του «Μπούτζα» απέναντι από τον εκκλησία. Αρνητική εντύπωση μας έκανε που μέσα στο όλο Χριστουγεννιάτικο κλίμα, ο δήμος είχε βάλει ένα μικρό στάβλο στην πλατεία με 2 μικρά pony για να ῾διασκεδάζουν῾ τα μικρά παιδιά. Την άποψη μας για το θέμα αυτό την έχουμε εκφράσει σε άλλο άρθρο.

Τα Πράμαντα απέχουν 20 χλμ από τους Καλαρρύτες και 25 από το Συρράκο. Είναι ένα πανέμορφο χωριό με συγκλονιστική θέα που πρέπει να αφιερώσετε κάποιον από το χρόνο σας για να το εξερευνήσετε.

previous arrow
next arrow
previous arrownext arrow
Slider

Πεζοπορία Καλαρρύτες-Συρράκο

Για να δικαιολογήσουμε και τον τίτλο της σελίδας, αν και λίγο extreme για οικογένειες με μικρά παιδιά, μια πολύ δυνατή εμπειρία, είναι η πεζοπορία του μονοπατιού που συνδέει τους Καλαρρύτες με το Συρράκο. Δυο χωριά που είναι αντικριστά το ένα με το άλλο, αλλά λόγω της χαράδρας που παρεμβάλλεται ανάμεσα τους, το οδικό δίκτυο απαιτεί έναν μικρό κύκλο 18 χλμ για να διανύσεις αυτή τη διαδρομή. Υπάρχει όμως μια πεζοπορική διαδρομή που όποιος την τολμήσει θα ανταμειφθεί. Και μιλάω από άποψη φυσικής ομορφιάς. Γιατί η ανθρώπινη παρέμβαση που έχει γίνει στη περιοχή είναι ανεπανόρθωτη, άσχημη και πολύ πάνω από το φυσιολογικό κόστος.

Το μονοπάτι Καλαρρύτες-Συρράκο έχει φτιαχτεί πριν από 4 περίπου χρόνια από το Δασαρχείο Ιωαννίνων. Για τους λάτρεις της φύσης όπως είμαστε κι εμείς, είναι μια πολύ άσχημη κατασκευή, με ένα τοιχάκι που δεν αφήνει τα νερά να φύγουν στη χαράδρα, με 2 αταίριαστους γαλβανιζέ σωλήνες πάνω στο τοιχάκι και κόστος; 650.000€!!! Μήκος κατασκευής μονοπατιού 1350μ. 500 ευρώ το μέτρο η καταστροφή!!!

Σε χαλαρό τέμπο η πεζοπορία διαρκεί περίπου 1:30 ώρα. Μετά από 15 περίπου λεπτά ομαλής πορείας αρχίζει η κατάβαση. Η θέα μαγεύει, τα συνεχή κλικ της φωτογραφικής μηχανής συνοδεύονται αρμονικά από τα βήματά μας στο χωμάτινο μονοπάτι θέλοντας ο γραφών να αποθανατίσει με τον καλύτερο τρόπο το μεγαλείο της μαγευτικής χαράδρας. Η δύναμη του νερού και του αέρα, έχουν σμιλέψει τόσο όμορφα τον τόπο, στο βάθος το Συρράκο, φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από πέτρα, είναι μόλις μια ανάσα μακριά, όμως για να το φτάσουμε, πρώτα πρέπει να κατέβουμε μέχρι το πιο βαθύ σημείο του φαραγγιού και από μια μικρή ξύλινη γεφυρούλα να περάσουμε πάνω από τον ποταμό Χρούσια που είναι παραπόταμος του Καλαρρυτικού. Από εδώ και πέρα αρχίζει το ανηφορικό κομμάτι της διαδρομής. Υπάρχουν σημεία γλιστερά αλλά και σημεία απερίφραχτα σε μεγάλο ύψωμα. Με την Αναστασία(2.5 ετών τότε) στο μάρσιπο και τον ιδρώτα παρόλο το κρύο λόγω ημερών να τρέχει ακατάπαυστα, ανεβήκαμε σχετικά γρήγορα τη δύσκολη ανηφοριά.

Η άφιξη μας στο Συρράκο μας ανταμείβει. Πανέμορφο χωριό μέσα στην φύση , από τα λίγα κατά τη γνώμη μου που έχουν διατηρήσει στο ακέραιο τον παραδοσιακό τους χαρακτήρα. Στο Συρράκο όπως και στους Καλαρρύτες δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα και θα πρέπει να αφήσετε το αυτοκίνητο σας έξω από το χωριό. Θα το γνωρίσετε καλύτερα περπατώντας στα γραφικά και λίγο απότομα πέτρινα του καλντερίμια. Φάγαμε στην ταβέρνα Σταυραετός πολύ ωραία κρεατικά, δίπλα από την πλατεία. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά και όμορφα γεφύρια όπως το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας. Τα Τζουμέρκα είναι από τα μέρη που όλοι πρέπει να επισκεφθούν. Από τις ωραιότερες ταξιδιωτικές μας εμπειρίες, από τις πιο ωραίες εικόνες φύσης και τοπίων.Tι άλλο έπρεπε να δούμε αλλά δεν είχαμε αρκετό χρόνο:

  • Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου: Βρίσκεται στο Βουργαρέλι. Εδώ κηρύχτηκε η επανάσταση εναντίον των Τούρκων στην περιοχή των Τζουμέρκων. Στο εσωτερικό του ναού θα δείτε τοιχογραφίες του 1714 κι ένα ξυλόγλυπτο τέμπλο.

  • Σπήλαιο Ανεμότρυπα: Κοντά στα Πράμαντα, ανακαλύφτηκε το 1960. Πρόκειται για την κοίτη υπόγειου ποταμού, του οποίου η στάθμη έχει διαφοροποιηθεί τρεις φορές.

  • Γέφυρα της Πλάκας: Στην περιοχή υπάρχουν πολλά γεφύρια, αλλά αυτό είναι το πιο εντυπωσιακό ( 1866 ), καθώς είναι το μεγαλύτερο πέτρινο μονότοξο γεφύρι της χώρας. Πάνω στον Άραχθο ποταμό, μέχρι το 1913 αποτελούσε σύνορο μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού κράτους.

  • Λοιπά αξιοθέατα: Το Λαογραφικό Μουσείο του Παντελή Καράλη στην Κυψέλη, η τεχνητή λίμνη Πουρναρίου, το πέτρινο γεφύρι της Πολιτσάς, το μοναστήρι της Τσούκας κοντά στο χωριό Λάζαινα, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στους Καλαρρύτες, το μοναστήρι της Βύλιζας κοντά στο Ματσούκι, οι καταρράκτες τόσο στο χωριό Καταρράκτης όσο και στα Θεοδώριανα ( καταρράκτες της Σούδας ) είναι ακόμη μερικά από τα αξιοθέατα της περιοχής.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.